Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2024

Ελληνική γλώσσα, το σπουδαιότερο πνευματικό επίτευγμα και η μεγαλύτερη άυλη κληρονομιά μας

Δρ Ευαγγελία Δανιήλ Ιατρός Πνευμονολόγος -Φυματιολόγος

Ο έναρθρος ανθρώπινος Λόγος και το όργανό του  η Γλώσσα. Ο Έλλην υψιπετής Λόγος και το όργανό του η Ελληνική Γλώσσα. Όποιος μαθαίνει εις βάθος τον Λόγο της γλώσσας του, μαθαίνει να σκέπτεται σωστά και να εκφράζεται σωστά.

Ο πλούσιος προφορικός και γραπτός Λόγος και όχι η ανούσια εκφορά πολύπλοκων γλωσσικών γραμματοσειρών, εκφράζουν υψηλή σκέψη.

Όποιος διαθέτει γλώσσα σκέψης υψηλού επιπέδου, διαθέτει και ποιότητα σκέψης υψηλού επιπέδου.

 Η γλωσσική έκφραση είναι μέσον κοινώνησης του πνευματικού και πολιτιστικού επιπέδου του ομιλητή.  Και η πλούσια γλωσσική έκφραση με ένα πλούσιο εννοιολογικά και σημειολογικά λεξιλόγιο είναι το ύψιστο πολιτισμικό επίπεδο ενός ατόμου και κυρίως ενός λαού.

Κατά τον Πλάτωνα "Διάνοια και Λόγος ταυτά".

Η Ελληνική Γλώσσα γραπτή και προφορική είναι ένα μαθηματικό γλωσσικό σύστημα δομικά μελετημένο, εννοιολογικά και φιλοσοφικά διεισδυτικό. Έχει συντομία και λιτότητα, ακρίβεια και σαφήνεια. Μπορεί να αποδώσει και τις πλέον λεπτές αποχρώσεις της σκέψης, με μία ευχάριστη μουσικότητα, αρμονία και ζωντάνια, προσφέροντας πνευματική ευεξία στην επεξηγηματική αποκρυπτογράφησή της.

Στις εγγραφές της αναδεικνύονται, όλα τα πολιτιστικά – πολιτισμικά στοιχεία, όλα τα μυθολογικά, θρησκευτικά και λατρευτικά γεγονότα και δοξασίες, όλες οι φιλοσοφικές πεποιθήσεις και οι επιστημονικές γνώσεις του αξεπέραστου πολιτισμού των Αρχαίων Ελλήνων.

Είναι η μεγαλύτερη αϋλη κληρονομιά και το σπουδαιότερο και το μεγαλύτερο πνευματικό επίτευγμα, που δώρισαν οι πρόγονοί μας, οι αρχαίοι Έλληνες, στην Ανθρωπότητα.

Είναι η Πηγή της Αθανασίας μας.

 

Και πρέπει να τονίζουμε με έμφαση, οι πρόγονοί μας οι αρχαίοι Έλληνες, γιατί πάνω στο ίδιο γλωσσικό όχημα κινούμεθα και εκφραζόμαστε, με αυτό γεννιόμαστε και νανουριζόμαστε και με αυτό φεύγουμε για το μεγάλο ταξίδι της άλλης ζωής.

Ο Έλλην καθηγητής γλωσσολογίας Γεώργιος Χατζηδάκης «την αποκάλεσε ως το τελειότερο δημιούργημα της Ιαπετικής Γλωσσικής Ομοεθνίας».

Ο Κικέρων πίστευε επίσης, πως η Ελληνική Γλώσσα, διαμορφώθηκε από τους Μεγάλους Θεούς των Ελλήνων, τις Μούσες και το Ελληνικό Ιερατείο της εποχής και για αυτό την ονόμασε "Γλώσσα των Θεών".

Οι ένδοξοι προγονοί μας, δεν κινητοποίησαν τις φωνητικές του χορδές και δεν εκφωνούσαν από τις άκρες των χειλιών τους απλές λέξεις άνευ εννοιολογικής σύνδεσης και προσδιορισμού, δεν εκφώνησαν απλά μιά Γλώσσα, εκφώνησαν την Ελληνική Γλώσσα. Έθεσαν το μεγαλείο του Είναι  τους, τον Νου, το Πνεύμα και την Ψυχή τους, σε μία ένθεη καταγραφή αρμονικής πληρότητας και τελειότητας.

Όλα κινητοποιήθηκαν για την γέννεση, την προφορά και την άρθρωσή  της,   ο νους, η εκπνοή, ο λάρυγγας, οι φωνητικές χορδές, ο φάρυγγας, ο ουρανίσκος, η στοματική κοιλότητα, η γλώσσα, τα χείλη, ο τονισμός.

Όλα αρμονικά χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία, η προσωδία του χρόνου, οι οξύτητες των συλλαβών, τα μακρά και βραχέα, τα πάθη των φωνηέντων και η ευστομία στη χρήση, η αρμονία και η τέλεια ηχητικά γλωσσική μίμηση της Μουσικής της Φύσεως.

Ο γλωσσολόγος Αιμίλιος Λεγκράν, καθηγητής του Ψυχάρη, πίστευε πως "η ομιλουμένη Νεοελληνική Γλώσσα είναι απαράμιλλη..." και ο Άγγελος Σικελιανός γράφει ότι, η Νεοελληνική Γλώσσα είναι η αληθινή θυγατέρα και η νόμιμη κληρονόμος της Αρχαίας, από την οποία άντλησαν όλο, το αθάνατο νόημα του Ανθρώπινου Πολιτισμού.

Πρέπει να τονισθεί επίσης, ότι η Σύγχρονη Νεοελληνική Γλώσσα, αλλά και η καθαρεύουσα επίσης, είναι συνέχεια αδιάσπαστη της Μεσαιωνικής - Βυζαντινής Ελληνικής Γλώσσας.

 

Η οποία είναι και αυτή η φυσική εξέλιξη της Αλεξανδρινής Κοινής Γλώσσας.

Που και αυτή είναι η απλοποιημένη εξέλιξη της Αττικής Διαλέκτου.

Και αυτή ης Ιωνικής, της Αιολοδωρικής, της Ομηρικής, της Παλαιάς Πρωτοελληνικής ή Πελασγικής Διαλέκτου, που αποκαλύφθηκε, ύστερα από τις έρευνες των Ventris και Chadwick, πως ήταν, επίσης, Ελληνική.

«Η Ελληνική Γλώσσα είναι μία και μόνη, ενιαία με συνεχή και λογική εξέλιξη» αναφέρει ο Γ. Χατζηδάκης.

Τα Έπη του Ομήρου, μαζί με τα έργα του Ησιόδου, θεωρούνται το τελειότερο γλωσσικό και ποιητικό δημιούργημα της Ανθρωπότητας όλων των εποχών, για την δημιουργία και τελειοποίηση των οποίων θα έπρεπε να έχει προηγηθεί ένα χρονικό διάστημα, πολλών χιλιετιών επισταμένης παρακολούθησης και καταγραφικής αναπαραγωγής των ήχων της Φύσης, σε μία διαρκή πολιτιστική εξέλιξη, γιατί είναι απαραίτητη η μακροχρόνια ηθική, πνευματική, υλική και γλωσσική προεργασία ενός λαού, για να παραχθούν τέτοια γλωσσικά μεγαλουργήματα, με τα άρθρα, τις κλίσεις τα υποκείμενα, τα ρήματα, τα αντικείμενα, τα επιρρήματα, τις αντωνυμίες, τα επίθετα, τις προθέσεις, τους τόνους.

Κάθε λέξη της Ελληνικής Γλώσσας αποτελεί έναν κωδικό αριθμό (λεξάριθμο) και εκφράζει σύνθετα νοήματα και στην εις βάθος έννοια της κρύβει και την θέση και την αντίθεσή της, την εξήγησή της.

Είναι η Γλώσσα, με μοναδική εκφραστική και ποιητική ακμή, είναι η γλώσσα που ακονίζει τις εγκεφαλικές συνάψεις,η γλώσσα του ελληνικού DNA, η γλώσσα του Ομήρου, του Ησίοδου, του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Πυθαγόρα, του Σωκράτη, του Περικλή, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Μ Αλεξάνδρου, η γλώσσα των Ευαγγελίων και των Εκκλησιαστικών Ύμνων, του Παλαμά, του Παπαδιαμάντη, του Καζαντάκη, του Σικελιανού, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου, κ.ά.

Είναι ο Προαιώνιος Λόγος, που κανείς δεν έχει δικαίωμα να αγνοεί, να αμφισβητεί, να παραποιεί και ακόμα περισσότερο να κακοποιεί.
Είναι δώρο και κατάκτηση μοναδική.

 

Η Ελ-λάς, η χώρα του Ήλιου, ακτινοβολεί το πνεύμα της σε όλη την ανθρωπότητα, διαδίδοντας με τις λαμπρές ακτίνες του Λόγου της και της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας της, τον πολιτισμό της σε όλα τα έθνη της Γης, η χώρα που υπομένει τις βαρβαρότητες, ως στοργική μάνα ενός δύστροπου παιδιού.

Αυτό το Πνεύμα και αυτόν τον Πολιτισμό από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα προσπαθούν να κλέψουν, να καταστρέψουν, να απαγορεύσουν και να κηλιδώσουν, αλλά όπως δεν μπορεί, ποτέ, να σβήσει ο ήλιος, έτσι δεν μπορεί και να σβήσει η γλώσσα και η Ιστορία της Ελλάδος, γιατί η πρωτοΰλη τους είναι πνευματική, εγγεγραμμένη στα κοσμικά Αρχεία.

Με όργανο την ίδια του τη γλώσσα, εφ' όσον καλλιεργείται και εξελίσσεται ανάλογα και ομαλά, την ευφυΐα του και την ευστροφία του, μπορεί ο Ελληνικός λαός να αποδεσμεύσει τις εσωτερικές δυνάμεις του, προς όφελος δικό του, αλλά και προς όφελος όλης της Ανθρωπότητος!

«Η νεολαία μας, δεν θα συγχωρήσει ποτέ τα άμουσα πειράματα, για ένα απάνθρωπο και άλογο μέλλον, στο οποίο οδηγείται», όπως είπε ο Μανώλης Ανδρόνικος.

Είναι η μοναδική γλώσσα, που βρίσκεται πλησιέστερα από κάθε τι, στις καταβολές της Παγκόσμιας Πολιτισμικής Παιδείας.

Στο σύνολό της είναι ένα απέραντο Ταμείο Αποθηκευμένων Γνώσεων. Είναι Τράπεζα Γνώσης, το Θησαυροφυλάκιο που αναμένει τον Προμηθέα με το Χρυσό Κλειδί, το πυρ της Γνώσης, που με την αποκωδικοποίηση της Κρυμμένη Γνώσης, την Υφήλιο θα ξαναφωτίσει.

Είναι, η Ελληνική Γλώσσα το πιό πρόσφορο και ζωντανό όργανο για την χρησιμοποίηση της από την Παγκόσμια Κοινότητα, ως διεθνούς γλώσσας των Γραμμάτων, των Τεχνών, των Επιστημών και της Τεχνολογίας.