Τρίτη, 16 Ιουλίου 2024

Γυναίκες ιατροί στην στον αρχαίο ελληνικό κόσμο (Δήμητρα)

ΔΗΜΗΤΡΑ, κόρη του Κρόνου και της Ρέας, η αδελφή του Δία, θεά της γονιμότητος, προστάτιδα του γάμου, γνώστης του  θανάτου και της αναγέννησης της φύσης, της σποράς, της συγκομιδής και των γεωργικών εργασιών, συμπαραστάτης του ανθρώπινου μόχθου, άλλοτε τραγουδώντας και γελώντας και άλλοτε οδυρόμενη για τον χαμό της κόρης της Περσεφόνης, προαναγγέλει τις εποχές του χρόνου, σέρνοντας στο άρμα της τη Γη, γύρω από τον θεό  Ήλιο.

Στις απεικόνισεις της κρατά συνήθως ένα χρυσό δρεπάνι ή στάχυ ή δάδα. Πιστός της σύντροφος ο γυιός της Πλούτος, που στο διάβα του σκορπάει την αφθονία και την ευημερία, γεμίζοντας καρπούς και αγαθά τις αποθήκες των ανθρώπων.

Σύμφωνα με την αρχαιοελληνική παράδοση, η θεά Δήμητρα από το σμίξιμό της με τον Δία, που είχε μεταμορφωθεί σε ταύρο, απέκτησε την πολυαγαπημένη της κόρη, την Περσεφόνη. Στην γόνιμη φαντασία και παρατηρητικότητα των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι ύμνησαν την Φύση και συμβίωναν μαζί της με σεβασμό, οι κυκλικά επαναλαμβανόμενες ετήσιες εποχικές μεταβολές της βλάστησης, η προετοιμασία της γης για να υποδεχθεί τον χειμώνα, την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, βρήκαν διέξοδο στον Μύθο της Δήμητρας και της Περσεφόνης.  Είναι η θεά Δήμητρα που κατέβηκε στο σκοτεινό βασίλειο του Πλούτωνα για να φέρει πίσω την πολυαγαπημένη της κόρη, αλλά το μόνο που πέτυχε ήταν τον μισό χρόνο η Περσεφόνη να γυρίζει στη Γη, κοντά στη μητέρα της και τον άλλο μισό να μένει στο πλευρό του Πλούτωνα. Ο Πλούτωνας κατά την Θεογονία (στιχ. 969 -974), ήταν γυιός της Δήμητρας από την ένωσή της με τον  θνητό Ιασίωνα ή Ιάσονα.

Η θεά ήταν αυστηρή με αυτούς που δεν την εσέβοντο και δεν την τιμούσαν και τους τιμωρούσε σκληρά. Στην εποχή μας η έλλειψη σεβασμού στην μητέρα ΓΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΦΎΣΗ είναι αυτή που επιφέρει την τιμωρία στην ανθρώπινη ασέβεια και αποκοτιά.

 

Η Ηπιόνη (αυτή που προσφέρει ανακούφιση – ηπιότητα – κατευνάζει τον πόνο) ήταν σύζυγος του Ασκληπιού, του γυιού του Απόλλωνα από την ένωσή του με την Κορωνίδα.

Η Ηπιόνη έφερε στον κόσμο τις θυγατέρες του,  Ιασώ, Αίγλη, Πανάκεια, Υγεία και Ακεσώ και λατρεύτηκε ως θεότητα, σύμφωνα με αναφορές ότι άγαλμα της Ηπιόνης κοσμούσε την Επίδαυρο, δίπλα στο άγαλμα του Ασκληπιού, του θεού της Ιατρικής.

Τα ονόματα της γυναίκας και των θυγατέρων του Ασκληπιού μαρτυρούν την ενασχόλησή τους με την Ιατρική.

Σύμφωνα με την παράδοση, η Ηπιόνη αναφέρεται ως κόρη του Μέροπα του Κώου, του μυθικού βασιλιά της νήσου Κω. Η βασιλική ζωή του Μέρωπα σημαδεύτηκε από τον θάνατο της αγαπημένης του συζύγου Εθήμειας. Ο Μέρωπας απαρηγόρητος θέλησε να βάλει τέλος στην άδεια ζωή του, όμως η Ήρα από τον ψηλό θρόνο του Ολύμπου, τον λυπήθηκε και τον μεταμόρφωσε σε αετό. Ο αετός ελευθερωμένος από τον γήινο πόνο του πέταξε ψηλά στον ουρανό και ο Δίας συμπονώντας τον και αυτός, τον λύτρωσε και τον κράτησε για πάντα εκεί ψηλά στο στερέωμα, καταστερώνοντάς τον στον Αστερισμό του Αετού.

Αστερισμός του αετού(φωτό από Βικιπαίδεια

 Η ΑΙΓΛΗ, η κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης (Σούδας) και αδελφή με την Υγεία, την Ιασώ, την Ακεσώ  και την Πανάκεια, (τις άλλες κόρες του Ασκληπιού).  Σημείο λατρείας και της Αίγλης η Επίδαυρος. Το όνομά της σημαίνει αυτή που λάμπει από υγεία, η προσωποποίηση της υγείας, η ξεχωριστή σεμνή θεότητα της ομορφιάς, του μεγαλείου, του θαυμασμού (μεταφορικά αυτή που ξεχειλίζει από υγεία). Σε μεταφορικό επίπεδο προσδίδει «αίγλη» σε οποιονδήποτε ασχοληθεί και λατρέψει αυτό που κάνει, φωτίζοντας τη ζωή του.

 

Η ΑΚΕΣΩ, (η θεραπεύτρα) ήταν η θεότητα – κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης, που το όνομά της προέρχεται από το αρχαίο ρήμα ακέομαι, που σημαίνει θεραπεύω, επουλώνω, περιποιούμαι και υποδηλώνει την φυσιολογική ή υποβοηθούμενη ιατρικά επούλωση των πληγών, σωματικών ή ψυχικών.

Σε ανάγλυφο απεικονίζεται με τον πατέρα της Ασκληπιό και τις αδελφές της, Υγεία, Πανάκεια και Ιασώ.(από θεογονία, ονομάτων επίσκεψις)

Συνεχίζεται………