Σάββατο, 15 Ιουνίου 2024

Οι απίστευτες θεραπευτικές ιδιότητες της Ελληνικής Γλώσσας

Δρ Ευαγγελία Δανιήλ, Ιατρός Πνευμονολόγος-Φυματιολόγος

Στο λυκόφως του αστερισμού των Ιχθύων, και της εισόδου του Πλανήτη Γη στον Αστερισμό του Υδροχόου, συνυφασμένου με τις βίαια συνειδησιακές αλλαγές, τις ανατροπές, την Πνευματική Κάθαρση και Ανύψωση του Ανθρώπου, νέες επιστημονικές έρευνες ανακάλυψαν ότι, υπάρχει αλληλεξάρτηση και αμφίδρομη σχέση μεταξύ της ανθρώπινης συνείδησης και της υγείας των κυττάρων και του επηρεασμού τους από την εύηχη, καθάρια και σωστή δονητικά, εκφώνηση των λέξεων, με τον κατάλληλο ήχο και τονισμό.

Προγραμματιστές των κυττάρων μας είναι, η μητρική μας γλώσσα και οι σκέψεις μας, ως φορείς μιάς συλλογικής συνειδητότητας και μεταφοράς κωδικών που επηρεάζουν την συμπεριφορά και τη ζωή μας. Η ενέργεια της σκέψης πολλές φορές επηρεάζει πιο αποτελεσματικά την ύλη, από ότι τα φάρμακα. Κατά τον Ιπποκράτη, τον πατέρα της Ιατρικής, είμαστε το αποτέλεσμα των σκέψεών μας και της διατροφής μας.

Η καθάρια, αρμονική, μελωδική Ελληνική Γλώσσα, απλόχερη δανειοδότρια μήτρα όλων των Ευρωπαϊκών και Λατινογενών γλωσσών, με επιδράσεις στην Αραβική και Σημιτική, η γλώσσα των φωνηέντων, του επαναπρογραμματισμού του ανθρωπίνου DNA, ηχεί ονοματίζοντας κάθε γνωστό, άγνωστο ή μελλοντικό πεδίο έρευνας.

Η Σύγχρονη Επιστήμη, βαδίζοντας το μονοπάτι της Αρχαίας Ελληνικής Σκέψης του Αναξίμανδρου, του Αναξιμένη, του Παρμενίδη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και όλων των μεγάλων Ελλήνων φιλοσόφων καθώς και των σύγχρονων επιστημόνων και διανοητών, διαπιστώνει εκ νέου ότι ο κόσμος μας είναι μια ψευδαίσθηση και ότι ζούμε μέσα σε ένα Σύμπαν, στο δίχτυ του οποίου οι ζωές μας διαβαίνουν μέσα από την Ανάγκη, την Πρόνοια και τις επαναλαμβανόμενες κυκλικά ανελικτικές συγχρονικότητες και άλλοτε το δίχτυ της σκέψης μας, μας κρατά εγκλωβισμένους και άλλοτε η σκέψη μας εκτινάσσεται δημιουργώντας πανανθρώπινα οράματα και θαύματα.

Φυσικοί και αστροφυσικοί από τη Βρετανία, την Ιταλία και τον Καναδά, με επικεφαλής τον Ελληνικής καταγωγής Κώστα Σκενδέρη, σε δημοσίευση στο περιοδικό Φυσικής «Physical Review Letters», αναφέρουν ότι, «το Σύμπαν μας δεν αποτελεί παρά ένα γιγάντιο και πολύπλοκο ολόγραμμα, μέσα στο οποίο όλοι ζούμε. Ένα Σύμπαν ενεργειακών πεδίων, σε ένα δίκτυο άπειρων αλληλεπιδράσεων. «Σε θεμελιώδες επίπεδο, ο άνθρωπος είναι καθαρή αιθερική ενέργεια».

Πρωτοπόρες και συστηματικές Μελέτες και πειράματα, από μεγάλα ερευνητικά κέντρα, χρησιμοποιώντας τίς γνώσεις της Κβαντικής Φυσικής, της Μοριακής Βιολογίας, της Γλωσσολογίας, του ανθρωπίνου γονιδιώματος, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ανθρώπινο DNA προγραμματίζεται ανάλογα από την σταθερά στοχευμένη σκέψη-επιθυμία του ατόμου, παρέχοντας την δυνατότητα στον άνθρωπο, να δημιουργήσει τις δικές του πραγματικότητες, σε ένα πεδίο πολλών δυνατοτήτων και κατευθύνσεων και σε μια διαρκή εναλλαγή προς δύο διαφορετικές κατευθύνσεις, προς το μονοπάτι των σκιών-ψευδαισθήσεων ή το μονοπάτι του Φωτός, μέσω της Αρετής – θετικής σκέψης.

 Το DNA είναι ο φορέας των γενετικών πληροφοριών του κυττάρου, όχι μόνο με την έννοια της μεταβίβασης χαρακτηριστικών, αναλλοίωτων από γενεά σε γενεά, αλλά και της ρύθμισης της κυτταρικής εξειδίκευσης. Σύμφωνα με τις μελέτες «Η γενετική πληροφορία έχει ολογραφικό χαρακτήρα και βασίζεται στην κβαντική μη-τοπικότητα».

Η Δυτική Γενετική Επιστήμη θεωρούσε, μέχρι πρόσφατα, ότι μόνον το 10% του DNA μας συμμετείχε στην λειτουργική παραγωγή πρωτεϊνών και των λειτουργιών ενεργειών των κυττάρων, ενώ το άλλο 90%, που δεν μπορούσαν να αποκωδικοποιήσουν, το έβλεπαν «σιωπηλό» ή «αδρανές» και το ονόμαζαν «σκουπίδια – DNA». Στον ανθρώπινο οργανισμό όμως τίποτε δεν είναι άχρηστο, κάθε τι επιτελεί έναν σκοπό και μία λειτουργία, την οποία απλά ανακαλύπτει κάθε επόμενη επιστημονική έρευνα.

Η ελικοειδής διάταξη δομής του ανθρώπινου DNA περιέχει έναν τεράστιο αριθμό κωδικοποιημένων ταξινομημένων πληροφοριών μεγέθους 3 Giga Bit, ενώ, το ονομαζόμενο «σκουπίδια - DNA» ανακαλύφθηκε ότι λειτουργεί με κωδικοποιημένη κυματική επικοινωνία.

Ανακαλύφθηκε, επίσης ότι, στο DNA, μπορούν να προκληθούν παραμορφώσεις, δημιουργώντας έτσι «διόδους επικοινωνίας - ελκτικές σκουληκότρυπες», κατά τα πρότυπα των σκουληκότρυπων, στην Αστροφυσική, οι οποίες είναι, τρόπον τινά, σήραγγες που μπορούν να συνδέσουν διαφορετικές περιοχές του Σύμπαντος, μέσω των οποίων μπορούν να σταλούν και να μεταδοθούν πληροφορίες έξω από τον χρόνο και τον χώρο.

Παρόμοια, το ανθρώπινο DNA, ως ένας εξελιγμένος και αλάθητος ελεγκτικός μηχανισμός καταγραφής, έλκει τα bits των πληροφοριών, είτε του σώματος είτε του περιβάλλοντος χώρου και τα μεταβιβάζει στην συν-είδησή μας, ιδίως σε κατάσταση χαλάρωσης ή και ύπνωσης.

Ένας δεύτερος κώδικας, που κρύβεται μέσα στο ανθρώπινο DNA, υποστηρίζουν οι Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σηάτλ με επικεφαλής τον Έλληνα, Αναπληρωτή Καθηγητή Επιστημών του Γονιδιώματος και της Ιατρικής, Γιάννη Σταματογιαννόπουλο, περιέχει πληροφορίες «που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίον διαβάζονται οι οδηγίες που περιέχονται στο DNA και ερμηνεύονται οι μεταλλάξεις, που συντελούν στην υγεία και στην ασθένεια ή στην εξέλιξη της ασθένειας».

Εξήντα χρόνια μετά την ανακοίνωση-ορόσημο από τους Watchon και Crick, σχετικά με τη δομή της διπλής έλικας του DNA, ερευνητές του ίδιου Πανεπιστημίου, του Κέιμπριτζ, δημοσιεύουν μια νέα μελέτη στην Επιθεώρηση «Nature Chemistry» και αναφέρουν ότι «συνέλαβαν» για πρώτη φορά in vivo σε ανθρώπινα κύτταρα στο εργαστήριο “τετραπλές έλικες DNA!”, οι οποίες φαίνεται να αποτελούν μεταβατικές δομές και να συνδέονται με την αντιγραφή του DNA η οποία είναι καθοριστική για την κυτταρική διαίρεση.

 

Ο Ρώσος βιοφυσικός και μοριακός βιολόγος Garjajev και οι συνεργάτες του, μελετώντας την παλμική συμπεριφορά του DNA, διαπίστωσαν ότι: «Τα ζωντανά χρωμοσώματα, παράγουν ενδογενή ακτινοβολία, λειτουργώντας όπως τα ολογραφικά κομπιούτερ, καθώς και ότι, τα αλκαλικά ζεύγη του DNA, ακολουθούν γραμματική δομή και κανόνες, ακριβώς όπως και οι γλώσσες, αποδίδουν δε, την καταγωγή και την δομή της Ανθρώπινης Γλώσσας στο DNA».

 Σύμφωνα με την θεωρία, του Καθηγητού Φιλολογίας Eric Havelock, η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα, το αρχαίο ελληνικό Αλφάβητο, μέσα από την δομή του και την πλοκή των ελληνικών λέξεων για την εκφορά έναρθρου σημειολογικά και εννοιολογικά λόγου, προκάλεσε «πακτωλό εμπνευσμένων εννοιών στον αρχαίο Ελληνικό Κόσμο, θέτωντας σε συνεχή ενεργοποίηση  των συνάψεων του εγκεφάλου των χρηστών του».

Αρχικά, τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33, όσοι και οι σπόνδυλοι, της σπονδυλικής στήλης του ανθρώπου, που με τις καμπυλώσεις της, ισορροπεί την όρθια στάση του ανθρώπου.

Στην πορεία του χρόνου το αλφάβητο των Αρχαίων Ελλήνων έχει 27 γράμματα και στην εποχή μας 24.

Η Νέα Ελληνική και η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, παράγωγο μιάς Κοσμικής Μήτρας και ανάγκης στοχευμένης έκφρασης, δεν είναι μια νεκρή Γλώσσα, τα Γράμματα της δεν είναι στείρα σύμβολα.

Κατά τον Πυθαγόρα, κάθε Γράμμα της είναι ένας Αριθμός και ταυτόχρονα ένας Μουσικός Φθόγγος, κάθε Λέξη της έχει μια Αριθμητική Τιμή και ένα Μουσικό Ήχο, μέσα από μία ιεροτελεστία προφοράς. Η Ελληνική Γλώσσα περιέχει κωδικοποιημένα μέσα σε λέξεις, τεράστια εσωτερική γνώση, που απορρέει από την Μαθηματική δομή της και το απόλυτα Εννοιολογικό περιεχόμενό της.

Μέσα από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, ο Πυθαγόρας μας πληροφορεί για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι : 1. το Ομιλόν 2. το Σημαίνον 3. το Κρύπτον, και κατ’ επέκταση για το διάστημα (απόσταση & χρόνος) των φωνητικών ήχων, τον κραδασμό (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων), τον λεξάριθμο (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και τον τονάριθμο (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους).

Πρόσφατες Επιστημονικές διαπιστώσεις Ρώσων επιστημόνων έχουν δείξει ότι, η αφύπνιση όλων των δυνατοτήτων του DNA γίνεται με την ΟΜΙΛΙΑ, διατυπώνοντας τις επιθυμίες φωναχτά, διότι «Ο ΚΡΑΔΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ - DNA».

 

Οι αρχαίοι Έλληνες Μύστες, οι Ιεροφάντες των Αρχαίων Ελληνικών Μυστηρίων μυημένοι στα μυστικά της γλώσσας και των Ύμνων, μπορούσαν να δημιουργούν μορφές επικοινωνίας μεταξύ αυτών και του υπερβατικού κόσμου. Οι ενεργειακές δονήσεις της προφοράς των λέξεων είναι αυτές, που σαν τη Λύρα του Ορφέα, ασκούσαν «μαγική δύναμη».

Στα Ασκληπιεία, οι Ύμνοι, οι Προσευχές οι Ικεσίες για την ίαση ή βελτίωση της υγείας του ασθενούς, είχαν την κατευναστική συνοδεία μουσικής και παρείχαν υποβοήθηση της θεραπείας μέσα από την εσωτερική (με ειδική διατροφή) και εξωτερική κάθαρση των σωμάτων, ασκώντας χαλαρωτική και λυτρωτική επίδραση στον ανθρώπινο εγκέφαλο και στο ανθρώπινο υποσυνείδητο, μέσω της Δονητικής των Λέξεων και των Μουσικών Ήχων.

Στο Μουσείο της Επιδαύρου υπάρχουν αφιερώματα με «μουσικές επιγραφές», δηλαδή λέξεις με ειδική σήμανση πάνω από τα γράμματα, η οποία υποδήλωνε συγκεκριμένο μουσικό τρόπο εκφοράς των λέξεων, για να επιφέρει το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Το ηχητικό άκουσμα που παρήγετο από την μουσικά τονισμένη εκφορά του λόγου, από τα χείλη των Μυστών, είχε επίδραση στο σώμα, το νου και την ψυχή του ασθενούς.

Η απαγγελία του Ορφικού ΥΜΝΟΥ του ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ, δονούσε τα Ασκληπιεία.

«Ιητήρ πάντων Ασκληπιέ, δέσποτα Παιάν, θέλγων ανθρώπων πολυαλγέα πήματα νούσων ηπιόδωρε, κραταιέ, μόλοις κατάγων υγείαν, και παύων νούσους χαλεπάς, θανατιό τε κήρας. αυξιθαλής κόρε, απαλεξίκακ΄, ολβιόμοιρε, Φοίβου Απόλλωνος κρατερόν θάλος αγλαότιμον, εχθρέ νόσων, Υγίειαν έχων σύλλεκτρον αμεμφή, ελθέ μάκαρ, σωτήρ, βιοτής τέλος εσθλόν οπάζων».

«Ώ συ Ασκληπιέ, ιατρέ των πάντων, ώ δέσποτα Παιάν, Που μαγεύεις τα εκ των νόσων παθήματα Των ανθρώπων, που προξενούν μεγάλους πόνους, Συ που καταπραΰνεις με τα δώρα σου, ο ισχυρός, Είθε να έλθεις φέρων εις ημάς την υγείαν, Και καταπαύων τις βαρειές ασθένειες και τον ολέθριον θάνατον, Σύ, ώ νέε, που συντελείς είς την αύξησιν και απομακρύνεις τα κακά, Ο καλότυχος, συ το ισχυρό βλαστάρι, το πολυτίμητο του Φοίβου Απόλλωνος, Ο εχθρός των νοσημάτων, που έχεις άπεμπτον σύζυγον Την Υγείαν. Έλα μακάριε, σωτήρα μας, δίδων εις ημάς ήρεμο και καλό τέλος του βίου»

Ο Ασκληπιός, ο υιός του Απόλλωνα, ως θεός της γήινης Ιατρικής, χρησιμοποίησε την Μουσική, για να αφυπνίσει την θεραπευτική δύναμη της ψυχής, και να πετύχει την αυτοΐαση μέσω της αποκατάστασης της ισορροπίας ανάμεσα στην ψυχή και στο σώμα.

Ο Ασκληπιός, στις παρυφές του Πηλίου, κατέκτησε τις πρώτες θεραπευτικές και βοτανολογικές του γνώσεις με δάσκαλο τον Κένταυρο Χείρωνα, θεραπεύοντας μεταξύ άλλων και τους Αργοναύτες της Αργοναυτικής εκστρατείας όχι μόνο με ιάματα, βότανα και χειρουργικές επεμβάσεις αλλά και με τη Μουσική. Στην Οδύσσεια, η επίδεση του τραύματος του Οδυσσέα και επωδός-απαγγελία, από τους γιους του Αυτόλυκου, θεραπεύουν το τραύμα του.

 

H εκμάθηση της Αρχαίας Ελληνικής, στη σημερινή εποχή, συνιστά αποτελεσματικό εργαλείο κατά της δυσλεξίας και των άλλων μαθησιακών δυσκολιών, φαινόμενα που κάνουν έντονα την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τα συμπεράσματα τριετούς έρευνας του Ανοικτού Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου και του Ινστιτούτου Διαγνωστικής Ψυχολογίας και πολλές χώρες του κόσμου την έχουν εντάξει στα μαθησιακά τους προγράμματα.

Αξίζει, να σημειωθεί ότι, μετά την βεβιασμένη κατάργηση του πολυτονικού συστήματος, που δεν συνοδεύτηκε από καμία απολύτως επιστημονική μελέτη, καταγράφηκε μεγάλη αύξηση κρουσμάτων μαθησιακών διαταραχών, που τελικά οδηγεί σε έλλειψη κριτικής επαγωγικής σκέψης.

Σε επιστημονική έρευνα που δημοσιεύει το «American Journal of Physiology» υποστηρίζεται ότι, ο δακτυλικός εξάμετρος, το αρχαιότερο μέτρο ποίησης, με το οποίο ο Όμηρος επέλεξε να γράψει τα έπη της «Οδύσσειας» και της «Ιλιάδας», όταν απαγγέλλεται με ήρεμη ανάσα, αργή φωνή και σωστό τονισμό, επιδρά καταπραϋντικά στον συγχρονισμό της αναπνοής και των παλμών της καρδιάς, ως ένα ισχυρό αγχολυτικό.

Η εννοιολογική διείσδυση και αποκρυπτογράφηση της θεϊκής Ελληνικής Γλώσσας και της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, απαιτεί γνώση, έρευνα, επιμονή και υπομονή, για να μας καταστήσει κοινωνούς της Σοφίας του Δημιουργού και εξερευνητές της θεϊκής Νομοτέλειας.

Στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν νεκρές γλώσσες!

Εν κατακλείδι, η ομολογία του Βάσκου καθηγητή Γλωσσολογίας και Προέδρου της Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας Φρειδερίκο Σαγρέδο : «Η Ελληνική Γλώσσα είναι η καλλίτερη κληρονομιά που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος για την ανέλιξη του εγκεφάλου του. Απέναντι στην Ελληνική όλες, και επιμένω όλες οι γλώσσες, είναι ανεπαρκείς. Η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη γλώσσα όλων των Ευρωπαίων, ειδικά των καλλιεργημένων ατόμων. Η Ελληνική Γλώσσα είναι από ουσία θεϊκή».

Οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου : «Πολύ δεν θέλει ο Έλληνας να χάσει τη λαλιά του και να γενεί μισέλληνας από την αμυαλιά του» αποδίδει την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, μιάς μερίδας Ελλήνων, που ξεχνούν ότι όπως οι ρίζες του φυτού χώνονται βαθειά στη γη, έτσι και ο Έλληνας πρέπει να «χωθεί» βαθειά στην Ιστορία και τη Γλώσσα του.