Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2022
Καθαρός Ουρανός
11.1°C Αθήνα

1 € = $ 1.0397
1 $ = € 0.9618

Σαν Σήμερα: Έγινε το περίφημο Ναυάγιο της Ζακύνθου

navagio paralia zante 1

Σαν σήμερα, την 1η Οκτωβρίου 1980, το τσιγαράδικο «Παναγιώτης» που είχε νοικιάσει η ιταλική μαφία για να μεταφέρει λαθραία τσιγάρα, ναυάγησε στις βορειοδυτικές ακτές της Ζακύνθου κι έμελλε να γίνει ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα του κόσμου, χαρίζοντας παγκόσμια φήμη και στο πανέμορφο ελληνικό νησί του Ιονίου.

Η ιστορία του μότορσιπ «Παναγιώτης», 450 τόννων, ξεκινά το 1937 από τη Σκωτία, όπου ναυπηγήθηκε με το όνομα «Saint Bedan». Το 1964 περνά σε ελληνικά χέρια (Μ. Γκιγκιλίνης) και μετονομάζεται σε «Μερόπη». Δύο χρόνια αργότερα αλλάζει ιδιοκτησία και μετονομάστηκε σε «Χάρις» από τον νέο του ιδιοκτήτη Ν. Κάλφα. Το 1975 μεταπωλείται για τρίτη φορά και αλλάζει το όνομά του σε «Παναγιώτης» από την πλοιοκτήτρια εταιρεία «P. Lisicatos & Company» με έδρα τον Πειραιά.

Το μότορσιπ «Παναγιώτης» νοικιάστηκε στη συνέχεια από την ιταλική μαφία για να μεταφέρει λαθραία τσιγάρα και τότε "γράφτηκε" η μοίρα του και η πορεία του ναυαγίου που θυμίζει κινηματογραφική ταινία.

Όλα ξεκίνησαν στις 8 το βράδυ της 12ης Σεπτεμβρίου του 1980, όταν από το λιμάνι του Αργοστολίου στην Κεφαλονιά το «Παναγιώτης» έλυνε τους κάβους με προορισμό τον Πειραιά.

Μία ώρα μετά τον απόπλου ο πλοίαρχος ανακοίνωσε πως το καράβι θα πήγαινε στην Τυνησία αντί για τον Πειραιά, αφού ο πλοιοκτήτης είχε έρθει σε επαφή με άτομα της ιταλικής μαφίας για να παραλάβει μια μεγάλη ποσότητα λαθραίων τσιγάρων ανοιχτά του πελάγους, τα οποία στη συνέχεια θα ξεφόρτωναν σε σκάφη της ιταλικής μαφίας ανοιχτά της Νάπολης.

Πάνω στο πλοίο βρισκότανε επτά Έλληνες και δύο Ιταλοί, μέλη της μαφίας, οι οποίοι ήλεγχαν το φορτίο των λαθραίων τσιγάρων. Η αξία των περίπου 2.000 κιβωτίων τσιγάρων που μετέφερε εκτιμάται στα 30 εκατομμύρια δραχμές, πόσο πολύ μεγάλο για εκείνη την εποχή.

Το πλοίο, σύμφωνα με τις καταθέσεις, αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα από την αρχή του ταξιδιού του, ενώ το πλήρωμα ήρθε αντιμέτωπο και με δύσκολες καιρικές συνθήκες.

Το πλήρωμα υποστήριξε πως, αφού επί τρεις μέρες το πλοίο λόγω των κακών καιρικών συνθηκών περιφερόταν μεταξύ Κεφαλλονιάς και Ζακύνθου, εξαιτίας μηχανικής βλάβης, προσάραξαν στο ακρωτήρι Σχοινάρι. Για δύο μέρες παρέμειναν αποκλεισμένοι σε σπηλιά και μετά βρήκαν καταφύγιο στο χωριό Βολίμες.

Το καράβι έφτασε στον κόλπο του Κατελειού Κεφαλονιάς και την 1η Οκτωβρίου του 1980, αφού αποκαταστάθηκε, προσωρινά όπως αποδείχθηκε, η μηχανική βλάβη, έφυγε για τα ανοιχτά όπου υπήρχε συμφωνία να παραδοθεί το φορτίο.

Από τον ασύρματο του «Παναγιώτη» εξέπεμψε το συνθηματικό «Πέπε Πέπε» προκειμένου να συνεννοηθεί ο πλοίαρχος με τους λαθρέμπορους, οι οποίοι βρίσκονταν σε άλλο πλοίο, ώστε να παραλάβουν τα λαθραία τσιγάρα.

Νύχτα της 1ης Οκτωβρίου, το πλοίο «Παναγιώτης» βρισκόταν ανοιχτά της Ζακύνθου. Οι ισχυροί βορειοδυτικοί άνεμοι χτυπούσαν ανελέητα το μότορσιπ, το οποίο αντιμετώπιζε σοβαρή μηχανική βλάβη.

Την ώρα που οι περισσότεροι από το πλήρωμα κοιμότανε, ακούστηκε ένας εκκωφαντικός θόρυβος από το μηχανοστάσιο. Ήταν και ο τελευταίος ήχος που έκανε η μηχανή, η οποία σταμάτησε για πάντα. Το πλοίο έμεινε ακυβέρνητο.

Οι ισχυροί άνεμοι έστρεψαν το καράβι στα βράχια του όρμου της Ζακύνθου. Ο καπετάνιος προσπαθούσε να εκπέμψει SOS αλλά οι μπαταρίες του ασυρμάτου δεν είχαν ισχύ. Έριξε στον αέρα και μια ναυτική φωτοβολίδα, αλλά δεν έγινε αντιληπτή.

Στις 4.30 τα ξημερώματα της 2ας Οκτωβρίου το πλοίο «Παναγιώτης» προσάραξε ενώ είχαν προηγηθεί χτυπήματα στα βράχια.

Σύμφωνα, πάντα, με τις καταθέσεις, με το πρώτο φως της ημέρας ο καπετάνιος έδωσε εντολή να βγάλουν στην ακτή 280 κιβώτια με τα λαθραία τσιγάρα. Το νερό που είχε μπει στο αμπάρι είχε καταστρέψει αρκετά, ενώ κάποια είχαν τραβηχτεί στη θάλασσα.

Η ακτή που προσάραξαν μέχρι τότε ονομαζόταν Άη Γιώργης ενώ πλέον είναι γνωστή παγκοσμίως ως Ναυάγιο. Η παραλία βρίσκεται σε δυσπρόσιτο σημείο και μπορεί να την προσεγγίσει κάποιος μόνο μέσω θαλάσσης ή αέρα. Έτσι η πρόσβαση από την παραλία σε δρόμο για τους ναυτικούς ήταν αδύνατη.

Το πρωί της 3ης Οκτωβρίου, κάνοντας κουπί έφτασαν σε έναν ορμίσκο βορειότερα από το σημείο προσάραξης. Από εκεί κατευθύνθηκαν στο χωριό Βολίμες και από εκεί στο Λιμεναρχείο για να ενημερώσουν για το ναυάγιο.

Το τσιγαράδικο «Παναγιώτης», ένα από τα πολλά σαπιοκάραβα της εποχής, βρέθηκε στη δίνη όχι τόσο της θάλασσας όσο της απληστίας κάποιων ανθρώπων. Στη δίκη που ακολούθησε καταδικάστηκαν ο πλοιοκτήτης και οι λαθρέμποροι. Ακολούθησε λεηλασία του πλοίου, μέχρι που έμεινε ένα κουφάρι το οποίο κατατρώνε η αλμύρα, η βροχή και ο αέρας. Τα κύματα συσσώρευσαν όλα αυτά τα χρόνια άμμο και βότσαλα μεγαλώνοντας την παραλία και διαμορφώνοντάς την όπως είναι σήμερα.

Μία ναυτική τραγωδία, ένα σαπιοκάραβο και η απληστία των λαθρεμπόρων συνέθεσαν το Ναυάγιο της Ζακύνθου, το οποίο έμελλε να γίνει ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα παγκοσμίως. Κάπως έτσι, μέσα από μια τραγική ιστορία, με στοιχεία Χολιγουντιανής ταινίας, μία μέρα σαν σήμερα, δημιουργήθηκε η πανέμορφη παραλία, γνωστή πια ως Ναυάγιο, στη Ζάκυνθο.