Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2022
Συννεφιά
0.6°C Αθήνα

1 € = $ 1.1322
1 $ = € 0.8832

Γιατί σαν τη Χαλκιδική δεν έχει…

 

Εύα Κουτουμάνου, Ταξιδιωτική Συντάκτρια

Σαν την Χαλκιδική δεν έχει! Έτσι λέμε εμείς οι Θεσσαλονικείς και δεν έχουμε άδικο. Η Χαλκιδική μπορεί να σου προσφέρει από τις πιο κοσμοπολίτικες στιγμές μέχρι τις πιο μποέμ εμπειρίες, αρκεί να ξέρεις που να πας. Ξεκινάμε λοιπόν!

Η Χαλκιδική είναι μια μεγάλη χερσόνησος που αποτελείται από τρεις χαρακτηριστικές επιμήκεις χερσονήσους, τα τρία πόδια όπως τα λέμε, την Κασσάνδρα ή πρώτο πόδι, τη Σιθωνία ή δεύτερο πόδι και το Άθως ή τρίτο πόδι όπου υπάρχει και το Άγιο Όρος, το «περιβόλι της Παναγίας» άβατο για τις γυναίκες.

Η Κασσάνδρα είναι ίσως το πιο τουριστικό πόδι της Χαλκιδικής με πολλά ξενοδοχεία, κλαμπ και αμέτρητα beach bars και ταβέρνες. Η Νέα Ποτίδαια είναι το πρώτο μέρος που συναντάμε, με τον ισθμό της και τις όμορφες παραλίες, ιδανικές για οικογενειακές διακοπές και πολύ κοντά στη Θεσσαλονίκη και το αεροδρόμιο Μακεδονία.

Από εκεί έχουμε δύο επιλογές, μπορούμε να πάμε από την πλευρά της Καλλιθέας όπου υπάρχουν και τα περισσότερα κλαμπ με έντονη νυχτερινή ζωή αλλά και πολύ κόσμο. Οι παραλίες αρχίζουν να γίνονται αισθητά καλύτερες από την Κρυοπηγή και μετά όπου σταματάει και η πολυκοσμία, λιγότερα beach bars και παραλίες με γαλάζια νερά και πεύκα που κατεβαίνουν μέχρι τη θάλασσα. Κρυοπηγή, Πολύχρονο, Χανιώτη και Πευκοχώρι είναι οι πιο γνωστές περιοχές με όμορφες παραλίες και οικισμούς.

Από την άλλη πλευρά, πρώτη στάση είναι το Σάνη όπου υπάρχει ένα πραγματικά ωραίο ξενοδοχειακό συγκρότημα με μια γοητευτική μαρίνα. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι το πιο ωραίο σημείο αυτής της πλευράς, ειδικά οι κρυφές παραλίες μεταξύ του ξενοδοχείου και της Σίβηρης όπου κατεβαίνει κανείς με τα πόδια από χωμάτινα μονοπάτια, ανάμεσα από τα πεύκα που φτάνουν μέχρι την ακρογυαλιά.

Η Σίβηρη και η Ελάνη ήταν κάποτε πολύ ωραίοι προορισμοί αλλά η άναρχη ανοικοδόμηση που έπνιξε τη Σίβηρη με σπίτια και κόσμο έχει χαλάσει ανεπανόρθωτα αυτό το άλλοτε ειδυλλιακό σημείο.

Η Φούρκα είναι ο καλύτερος προορισμός για νυχτοπερπατήματα από αυτή την πλευρά του ποδιού, οι παραλίες της δεν θα σας καταπλήξουν χωρίς αυτό όμως να σημαίνει πως τα νερά δεν είναι ευχάριστα και καθαρά απλά δεν είναι μαγευτικά. Για πιο καθαρά νερά και μια καλή δόση περιπέτειας προτείνω την μύτη του Ποσειδίου. Εκεί υπάρχει ένα κάμπινγκ, beach bars και όλα τα απαραίτητα, αν έχετε όμως αντοχή για περπάτημα ή ένα καλό 4x4 μπορείτε να πάτε πέρα από τον φάρο και να απολαύσετε βαθειά καθαρά νερά και ίσως και αρκετή ιδιωτικότητα, ειδικά αν επιλέξετε μια περίοδο που δεν είναι και τόσο τουριστική και φυσικά αποφύγετε τα σαββατοκύριακα. Εκεί μπορείτε να πάτε και με σκάφος ή φουσκωτό. Ο πιο γνωστός προορισμός από όπου ξεκινάνε πολλά σκάφη είναι ο Γλαρόκαμβος.

Στο πρώτο πόδι βρίσκεται και το πιο πολυτελές ξενοδοχείο της Χαλκιδικής, και ένα από τα πολυτελέστερα της Ελλάδας, το Miraggio Thermal Spa Resort στο Παλιούρι, με βασικό επενδυτή τον Ελληνορώσο επιχειρηματία από την Αγία Πετρούπολη, Ανδρέα Ραγότη, σε μια επένδυση που άγγιξε τα 120 εκ. ευρώ! 

Ιστορικά

Η Κασσάνδρεια, έδρα του δήμου Κασσάνδρας, έχει αρχαιοτάτη ιστορία. Πήρε το όνομα της από τον μακεδόνα βασιλιά Κάσσανδρο, Επίγονο  του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που έζησε το 350 π.Χ.-297 π.Χ. και έχτισε την πόλη Κασσάνδρα στον ισθμό.

Η Χαλκιδική υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ομοσπονδιακά κράτη της αρχαίας Μακεδονίας που περιλάμβανε κυρίως αποικίες των Ευβοέων. Οι αποικίες αυτές είχαν σχηματίσει το Κοινό των Χαλκιδέων, μία ομοσπονδιακή ένωση με έδρα την Όλυνθο. Στην ένωση αυτή εντάχθηκαν και πόλεις εκτός της Χαλκιδικής όπως οι Ευβοϊκές αποικίες της Πιερίας, Πύδνα και Μεθώνη. Κατακτήθηκε από τον Φίλιππο Β’ και ενσωματώθηκε στο Μακεδονικό Βασίλειο. Ο Φίλιππος Β’, 357-336 π.Χ., οργάνωσε την Μακεδονία ως κράτος και έβαλε τις βάσεις της Μεγάλης Ελλάδας που παρέδωσε στον γιο του Αλέξανδρο τον Μέγα, 336-323 π.Χ., ο οποίος κατάφερε να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία και το μισό του γνωστού τότε κόσμου κάνοντας τη Μακεδονία καρδιά και νου των ελληνιστικών χρόνων.

Κατά τους Περσικούς πολέμους, ο Πέρσης βασιλιάς  Ξέρξης κατασκεύασε μια διώρυγα στη χερσόνησο του Άθω, ώστε να αποφύγει τον περίπλου του Άθω, καθώς την τελευταία φορά που το επιχείρησε είχε βυθιστεί ο στόλος του Μαρδόνιου. Η διώρυγα ολοκληρώθηκε το 480 π.Χ. και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αρχαία έργα.

Οι Ρωμαίοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη Χαλκιδική στη διάρκεια των δύο τελευταίων μακεδονικών πολέμων, με τη διεξαγωγή ναυτικών επιχειρήσεων στο Βόρειο Αιγαίο. Σύμφωνα με πληροφορία του Τίτου Λίβιου, η πρώτη ναυτική τους δράση έλαβε χώρα το 200 π.Χ., όταν ο ρωμαϊκός στόλος από τη Σκιάθο είχε πλεύσει στα παράλια της Χαλκιδικής με σκοπό την κατάληψη των κυριοτέρων πόλεων της. Αρχικά επιχείρησαν ανεπιτυχώς να καταλάβουν τις πόλεις Μένδη και Τορώνη, στη συνέχεια όμως κατέλαβαν την Άκανθο, σημερινή Ιερισσό και, αφού τη λεηλάτησαν, επέστρεψαν στη Σκιάθο.

Το 169 π.Χ. έγινε η δεύτερη ναυτική επιχείρηση των Ρωμαίων στη Χαλκιδική, στα πλαίσια της οποίας, οι Ρωμαίοι λεηλάτησαν την Παλλήνη και την ύπαιθρο της Αίνειας και Αντιγόνειας. Κύριος στόχος τους φαίνεται πως ήταν η Κασσάνδρεια, την οποία πολιόρκησαν και δόθηκαν αρκετές μάχες έξω από τα τείχη της. Ωστόσο, όταν η ισχυρή φρουρά που υπεράσπιζε την πόλη ενισχύθηκε και από Γαλάτες μισθοφόρους, οι Ρωμαίοι έλυσαν την πολιορκία και έπλευσαν στη Σιθωνία με σκοπό να καταλάβουν την Τορώνη. Διαπιστώνοντας όμως ότι και η πόλη αυτή προστατευόταν από ισχυρή φρουρά, παραιτήθηκαν από την προσπάθειά τους και έπλευσαν στο λιμάνι της Δημητριάδας, σημερινό Βόλο. Τον 1ο π.Χ. αιώνα  προσελκύει πάλι το ενδιαφέρον των Ρωμαίων με την εγκατάσταση Ρωμαίων ιδιωτών-εμπόρων στην Άκανθο και την ίδρυση αποικίας, από το επίσημο Ρωμαϊκό κράτος, στην Κασσάνδρεια.

Η εγκατάσταση Ρωμαίων εμπόρων στην Άκανθο, στην χερσόνησο του Άθω, το 85-57 π.Χ., που ήταν μια ιδιωτική πρωτοβουλία, μας είναι γνωστή από επιγραφή χαραγμένη στο βάθρο τιμητικού αγάλματος του Αύγουστου που βρέθηκε στην ακρόπολη της. Το σπουδαιότερο κίνητρο για την εγκατάσταση των Ρωμαίων εκεί δεν ήταν τόσο το λιμάνι της όσο η επικράτειά της, που εκτεινόταν στη νοτιοανατολική Χαλκιδική και διέθετε άφθονες πλουτοπαραγωγικές πηγές, πρόσφορες για εμπορική εκμετάλλευση, όπως ήταν τα πλούσια μεταλλεία της, μεταλλεία που ακόμα και σήμερα διχάζουν και ταλανίζουν την περιοχή και τους κατοίκους.

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι κατέλαβαν περιοχές της Μακεδονίας στα τέλη του 14ου αιώνα και ολοκλήρωσαν την κατάκτηση της περιοχής το 1430 με την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Η Τουρκοκρατία λοιπόν ξεκίνησε στη Χαλκιδική στις αρχές του 14ου αιώνα.

Κατά την περίοδο αυτή, μουσουλμάνοι έποικοι από τη Μικρά Ασία εγκαταστάθηκαν στις πλέον εύφορες περιοχές της Μακεδονίας όπως και στα αστικά κέντρα που είχαν λεηλατηθεί. Στη Χαλκιδική οι μουσουλμάνοι εγκαταστάθηκαν στις βορειοανατολικές και βορειοδυτικές περιοχές, κοντά δηλαδή στη Θεσσαλονίκη.

Από τις πρώτες ενέργειες των Οθωμανών ήταν να οργανώσουν τη συλλογή φόρων υιοθετώντας τις παλιές πρακτικές και δομές του Βυζαντίου, μία συνήθη τακτική τους όταν κατακτούσαν νέα εδάφη. Οι Οθωμανοί επέτρεπαν οι φόροι να συγκεντρώνονται και να καταβάλλονται συλλογικά από κάθε χωριό. Σε κάποια μέρη πλήρωναν με τοπικά προϊόντα όπως ασήμι από τα μεταλλεία της βορειοανατολικής Χαλκιδικής. Έτσι ενθαρρυνόταν η τοπική αυτοδιαχείριση ενώ ενισχυόταν τα αισθήματα κοινότητας και ταυτότητας των κατοίκων.

Το 1821, η Χαλκιδική ξεσηκώθηκε μαζί με τη νότια Ελλάδα και σύντομα οι επαναστάτες έφτασαν λίγες ώρες από την Θεσσαλονίκη. Όμως η καλύτερη οργάνωση και ο εξοπλισμός των Οθωμανών υπερίσχυσαν και η επανάσταση καταστάληκε ενώ πολλά χωριά κάηκαν σε αντίποινα. Δόθηκαν σημαντικές μάχες μεταξύ Ελλήνων Μακεδόνων επαναστατών και του Οθωμανικού Στρατού, όπως η Μάχη της Ρεντίνας και η Μάχη των Βασιλικών Θεσσαλονίκης κατά το έτος 1821.

Τον Οκτώβριο του 1912, μετά την προέλαση του ελληνικού στρατού προς την Θεσσαλονίκη και την επικράτηση του ελληνικού στόλου στο Αιγαίο, οι Τούρκοι, φοβούμενοι αποβάσεις, συγκεντρώθηκαν στον Πολύγυρο και στον Ίσβορο της βόρειας Χαλκιδικής.

Την 18η Οκτωβρίου 1912 οι περίπου 2000 Τούρκοι στρατιώτες που είχαν εγκατασταθεί στον Πολύγυρο εγκατέλειψαν αμαχητί την Χαλκιδική μετά από ένα τέχνασμα του μητροπολίτη Κασσανδρείας Ειρηναίου. Με συμβουλή του μητροπολίτη ομάδες χωρικών πήγαιναν καθημερινά στον τοποτηρητή (καϊμακάμη) και ζητούσαν στρατιώτες ως συνοδούς για να πηγαίνουν στις εργασίες τους, επειδή δήθεν γύρω απ' τον Πολύγυρο υπήρχαν πολλοί αντάρτες. Την 17 Οκτωβρίου ο καπετάν Ιωάννης Παρλιάρης από τον Ταξιάρχη πληροφόρησε τον καϊμακάμη ότι δήθεν υπάρχει "σε κάθε κλαρί και αντάρτης".

Έτσι ο καϊμακάμης δέχτηκε την πρόταση του μητροπολίτη να αποχωρήσουν οι Τούρκοι από τον Πολύγυρο και να καταφύγουν στη Θεσσαλονίκη. Ο Ειρηναίος ειδοποίησε τους Έλληνες στρατιώτες να μη τους πειράξουν ενώ με τελάλη κάλεσε τους κατοίκους ώστε το επόμενο πρωί να είναι όλοι στην αγορά με τα ζώα τους ώστε να βοηθήσουν τη μεταφορά των γυναικοπαίδων και αποσκευών των Τούρκων προς την Θεσσαλονίκη. Έτσι το πρωί της 18ης Οκτωβρίου οι Τούρκοι αποχώρησαν συνοδευόμενοι από τον Ειρηναίο και τον πρόκριτο Αθανάσιο Σαμαρά.  Στις 19 Οκτωβρίου μπήκαν στην πόλη μακεδονομάχοι, γνωστοί τότε ως "Πρόσκοποι", με αρχηγό τον Βασίλειο Παπακώστα.

Ο μητροπολίτης Ειρηναίος και ο Ιερισσού Σωκράτης πήγαν στη Θεσσαλονίκη και ζήτησαν να σταλεί στη Χαλκιδική τμήμα ελληνικού στρατού για την τήρηση της τάξης και την επισημοποίηση της ελληνικής εξουσίας. Ο Ειρηναίος, καθοδόν προς την Θεσσαλονίκη, κοντά στα Βασιλικά, συνάντησε τμήμα βουλγαρικού στρατού το οποίο πήγαινε να καταλάβει το Άγιον Όρος.

Το ανέφερε στον Διάδοχο Κωνσταντίνο και την επομένη, 2 Νοεμβρίου, το θωρηκτό Αβέρωφ με τα πολεμικά Θύελλα, Ιέραξ και Πάνθηρ κατέφτασαν στο Άγ. Όρος όπου αποβίβασαν αγήματα που κατέλαβαν θέσεις.  Στις 2 Νοεμβρίου έφτασε στον Πολύγυρο το Ανεξάρτητο Τάγμα Κρητών του Ελληνικού Στρατού υπό τον ταγματάρχη Γεώργιο Κολοκοτρώνη, εγγονό του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών  μεταξύ 1923-1924, στην Χαλκιδική εγκαθίστανται πολλές οικογένειες Ελλήνων προσφύγων από την Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία δημιουργώντας 27 καινούργιους οικισμούς. Οι Μικρασιάτες εγκαταστάθηκαν κυρίως στα παράλια και στα μετόχια του Aγίου Όρους. Σε πολλούς από τους οικισμούς δόθηκαν ονόματα των αλησμόνητων πατρίδων τους όπως Σωζόπολη (από την Σωζόπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας), Νέα Τρίγλια (από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας) και Νέα Ηράκλεια (από την Ηράκλεια της Ανατολικής Θράκης). Η συμβολή των προσφύγων στην οικονομική και πολιτιστική εξέλιξη της Χαλκιδικής ήταν καθοριστικής σημασίας όπως και σε κάθε περιοχή της Ελλάδας όπου εγκαταστάθηκαν.

Η Χαλκιδική είναι ένας πλούσιος νομός με σημαντική γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, πλούσιο σε μεταλλεύματα υπέδαφος και φυσικά τουρισμό ο οποίος ακμάζει τις τελευταίες δεκαετίες.

Εξερεύνηση

Γυρίσαμε ήδη το πρώτο πόδι με τη νυχτερινή ζωή και τις πολυσύχναστες παραλίες του. Τώρα θα πάμε στο πιο μαγευτικό και λιγότερο τουριστικό δεύτερο πόδι όπου μπορεί να βρει κάποιος από οργανωμένα κάμπινγκ μέχρι πολυτελή ξενοδοχεία και παραδοσιακούς οικισμούς.

Τα πρώτα μέρη που συναντάμε είναι η Γερακινή και τα Ψακούδια και λίγο πιο κάτω η Νικήτη και ο Νέος Μαρμαράς. Ο Νέος Μαρμαράς είναι η πιο κοσμοπολίτικη περιοχή με ωραία μαγαζιά και έντονη νυχτερινή ζωή καθώς και το ξενοδοχειακό συγκρότημα Porto Carras Grand Resort, ορόσημο για την περιοχή, το οποίο ευτυχώς μετά από μια περίοδο παρακμής δείχνει να έχει ανακάμψει. Πέρα από το Porto Carras, υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία στην περιοχή με κάποια boutique hotels αλλά και το Danai Beach Resort & Villas στη Νικήτη να κλέβουν την παράσταση.

Η Νικήτη είναι επίσης το καλύτερο μέρος για να εφοδιαστείτε με τρόφιμα και ότι άλλο χρειάζεστε για τις διακοπές σας αν πηγαίνετε σε κάποιο κάμπινγκ ή ενοικιαζόμενο δωμάτιο. Λίγο έξω από τον Νέο Μαρμαρά, ορεινά, υπάρχει ο παραδοσιακός οικισμός του Παρθενώνα με συμπαθητικά μικρά ξενοδοχεία και ταβέρνες με παραδοσιακά φαγητά και κρεατικά.

Συνεχίζουμε προς την Τορώνη και το Πόρτο Κουφό με τις ωραίες ψαροταβέρνες του και τον εντυπωσιακό βυθό που είναι ιδανικός προορισμός για καταδύσεις. Το Πόρτο Κουφό εκτός από γραφικό ψαροχώρι είναι και το μεγαλύτερο κι ασφαλέστερο φυσικό λιμάνι της Ελλάδας. Στην αρχαιότητα ήταν αγκυροβόλιο για τα πλοία των Τορωναίων ενώ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί για τα υποβρύχια τους. Το όνομα του, το οποίο διατηρεί από την αρχαιότητα, Κωφός, δόθηκε γιατί οι αρχαίοι υποστήριζαν πως όποιος είναι μέσα στον κόλπο δεν ακούει καθόλου τη βουή της θάλασσας.

Συνεχίζοντας φτάνουμε στη μύτη του ποδιού και περνάμε στην πιο άγρια πλευρά του που αντικρίζει την χερσόνησο του Άθους.

Ανάμεσα στο Καλαμίτσι και τη Σάρτη υπάρχουν μερικές από τις πιο ωραίες παραλίες όπως το Κριαρίτσι, το Πλατανίτσι και η Τριστινίκα. Υπάρχουν κυρίως κάμπινγκ και μποέμ μπαράκια. Στο Κριαρίτσι φτάνει κανείς μέσα από δαιδαλώδεις χωματόδρομους, λένε πως η περιοχή προορίζονταν για εξοχικές κατοικίες στρατιωτικών την εποχή της χούντας αλλά το έργο εγκαταλείφθηκε αφήνοντας πίσω του ένα τοπίο σχεδόν σεληνιακό που όμως οδηγεί σε μια μαγευτική παραλία την οποία δύσκολα βρίσκεις αν δεν σου δείξει κάποιος τον δρόμο.

Εκεί υπάρχει μόνο ένα ταβερνάκι με δυο τρία ενοικιαζόμενα δωμάτια από πάνω κι ένα κάμπινγκ. Δεν το λένε τυχαία και Κρυφό Παράδεισο.

Το Πλατανίτσι είναι κάπως πιο οργανωμένο και τουριστικό ενώ ηΤριστινίκα προσελκύει κυρίως νέους που συχνά κοιμούνται απλά στην παραλία όταν κλείσει το Ethnic, το beach bar της περιοχής που είναι σημείο αναφοράς εδώ και δεκαετίες.

Συνεχίζοντας, φτάνουμε στη Σάρτη και το σκηνικό αλλάζει τελείως με πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία, ταβέρνες και πολύ κόσμο. Επόμενος προορισμός, πιο μικρός και ποιοτικός, είναι η Βουρβουρού με υπέροχες μονοκατοικίες και επιλογές διαμονής.

 Ο Όρμος της Παναγίας, ο Αγιος Νικόλαος και η Ακτή Σαλονικού στη συνέχεια, έχουν εκπληκτική θάλασσα και όμορφες παραλίες, μερικές προσβάσιμες μόνο με τα πόδια ή με σκάφος. Υπάρχουν επίσης πολύ ωραίες κατασκηνώσεις για παιδιά. Συνεχίζουμε προς τα Πυργαδίκια, πιο οργανωμένα με λίγα ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία και μια συμπαθητική, μικροσκοπική, μαρίνα όπου ακόμα τα σκάφη αράζουν δωρεάν. Από τη Μεγάλη Παναγιά, φτάνουμε στο Δεβελίκι, έναν πραγματικά επίγειο παράδεισο. Νερά που σπάνια συναντά κανείς, καθαρά και προκλητικά, κι ένα πανέμορφο τεράστιο beach bar φτιαγμένο μόνο με φυσικά υλικά, ξύλο και ύφασμα, το Maori που δικαιολογεί απόλυτα το όνομα του. Θα μπορούσα να μείνω εκεί μέρες. 

Ο καλύτερος τρόπος να επισκεφθεί κανείς την περιοχή είναι με σκάφος ή φουσκωτό καθώς πριν φτάσετε στο Δεβελίκι, αφήνοντας τα Πυργαδίκια, κοντά στην Αρκούδα υπάρχουν μαγευτικές παραλίες προσβάσιμες μόνο από τη θάλασσα. Ακριβώς απέναντι βρίσκεται το πανέμορφο νησάκι της Αμμουλιανής κοντά στην Ουρανούπολη. Η Ουρανούπολη είναι το τελευταίο προσβάσιμο σημείου του Άθους καθώς μετά ξεκινάει το Άγιο Όρος με τις είκοσι Ιερές Μονές και τα αναρίθμητα ερρημητήρια και μικρότερα μοναστικά ιδρύματα.

Η Ιερισσός, τα Νέα Ρόδα και η Τρυπητή είναι μέρη που προσφέρονται για οργανωμένο κάμπινγκ και ήσυχες διακοπές σε ενοικιαζόμενα δωματιάκια. Αν θέλετε όμως κάτι πραγματικά κοσμοπολίτικο θα πάτε στην Ουρανούπολη όπου βρίσκεται το Eagles Palace από τα πρώτα πραγματικά πολυτελή ξενοδοχεία της Χαλκιδικής που διατηρεί την αίγλη ενώ παραμένει πάντα σύγχρονο και μοντέρνο με τις αλλαγές στη διακόσμηση και το υπέροχο spa του .

Μετά αρχίζει το άβατο του Αγίου Όρους, μια ανεπίσημα Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία και κέντρο του Ορθόδοξου χριστιανικού μοναχισμού. Εγώ ως γυναίκα είναι αδύνατο να το επισκεφθώ, άνδρες όμως όλων των ηλικιών είναι ευπρόσδεκτοι να το επισκεφθούν, να ζήσουν κοντά στους μοναχούς για λίγο και να βιώσουν τη μοναστική ζωή και την επαφή με τα Θεία. Για εμάς τις γυναίκες, μπορούμε να πάρουμε το καραβάκι από τον Όρμο της Παναγιάς ή την Ουρανούπολη και να κάνουμε τον γύρο του ποδιού θαυμάζοντας το Άγιο Όρος από μακρυά.

Κάπου εδώ τελειώνει το ταξίδι μας στη μαγευτική Χαλκδική. Για να την καταλάβει κάποιος πρέπει να την εξερευνήσει και να την ψάξει, αν τη γνωρίσει όμως είναι αδύνατο να μην την ερωτευτεί.

Συμβουλή, αν θέλετε πραγματικά να απολαύσετε τις πιο μαγευτικές και μοναδικές θάλασσες της Χαλκιδικής με τα τιρκουάζ και γαλάζια νερά που θυμίζουν Ελαφόνησο ή Καραϊβική, προτείνω να νοικιάσετε οπωσδήποτε ένα μικρό σκαφάκι για μια μέρα στη Βουρβουρού, οι τιμές κυμαίνονται από 100-200 € ανάλογα το μέγεθος, για σκάφη μέχρι 5,10 μέτρα που δε χρειάζονται ειδική άδεια για να τα οδηγήσει κάποιος.

Εμείς εμπιστευόμαστε τα τελευταία χρόνια την www.getwet.gr, αλλά υπάρχουν πολλές αντίστοιχες εταιρείες για να επιλέξετε. Καλό είναι να το κανονίσετε από πριν γιατί υπάρχει μεγάλη ζήτηση και είναι πολύ πιθανό να μη βρείτε αν δεν κάνετε κράτηση.  Τα σκαφάκια που εμείς νοικιάζουμε χωράνε άνετα 2-3 ζευγάρια ή 1-2 οικογένειες, ανάλογα το μέγεθος, και είναι εξοπλισμένα με χάρτη ώστε να εξερευνήσετε όλους τους κολπίσκους και τα νησάκια της περιοχής, φορητό ψυγείο για τα απαραίτητα και Bluetooth/USB για τη μουσική σας. Καλύτερα δε γίνεται, πιστέψτε με!

Καλές διακοπές και καλή εξερεύνηση!